Aktywne wulkany w Nowej Zelandii

Nowa Zelandia jest świeżym świadectwem miejsca, które wskutek ruchów w skorupie ziemskiej; trzęsień ziemi i erupcji wulkanicznych wypiętrzyła się spod powierzchni wody. Obecnie większość kontynentu (90%) jest wciąż pod wodą i  cały czas jego powierzchnia ulega przekształceniom.


Nowa Zelandia jest jednym z niewielu miejsc na ziemi, gdzie można zajrzeć do wnętrz aktywnych wulkanów. Większość z nich położona jest na wyspie północnej oraz na wyspach Kermadec. Niewiele osób jednak wie, że to właśnie tutaj na wyspie półncocnej znajduje się bardzo aktywna strefa wulkaniczna Taupo Volcanic Zone. 

14
Rys.1 Gdyby cały kontynent „Zelandii” się wypiętrzył to kraj ten sięgałby na N do ciepłej Kaledoni i na S do zimnych stref subarktycznych. Znaczna część kraju jest jeszcze pod wodą – widać to na powyższym rysunku (ciemniejsze, niebieskie i wypiętrzone miejsca)

 

Taupo Volcanic Zone

W środkowej części wyspy północnej znajduje się najaktywniejsza strefa wulkaniczna w Nowej Zelandii. Taupo to największe jezioro w Nowej Zelandii o pochodzeniu wulkanicznym. Jest  kalderą – czyli kraterem wulkanicznym, który w wyniku gigantycznego wybuchu zapadł się i wypełnił wodą. Niektóre źródła mówią, że Taupo było ostatnim wybuchem (po Yellowstone) tzw. Super wulkanu, który całkowicie zmienił krajobraz okolicy 26 tyś. lat temu.

W skład Taupo Volcanic Zone wchodzą wulkany: Ruapehu, Tongaririo/Ngauruhoe, wyspa White Island oraz kaldery Taupo i Okataina.

96 (40)

Na terenie Taupo Volcanic Zone znajduje się najpopularniejszy jednodniowy szlak na wyspie N; Togariro Crosssing oraz Tongariro Northern Circuit – kilkudniowy szlak, który przebiega przez Tongariro Crossing i otacza górę Ruapehu.

 

White Island

96 (45)

Wyspa wulkaniczna znajduje się ok. 50 km od zatoki Bay of Plenty. Wyrasta na 700 m od poziomu morza i większość jej powierzchni stanowi stożek wulkaniczny. Wciąż aktywna część wulkanu znajduje się pod wodą. Ostatnie silne zmiany w wulkanie zanotowano w 2012 roku. Mi niestety nie udało się zejść na wyspę. 90 minutowa podróż łodzią, zakończyła się jakieś 50 metrów od wyspy. Pracownicy zakomunikowali, że fale są były zbyt duże, aby dostać się małym pontonem z łodzi na ląd.

Tongariro

96 (49,4)

Tongariro nie jest pojedynczym wulkanem a górą, która składa się z kilku kraterów i mniejszych stożków. Jest częścią parku narodowego o tej samej nazwie i  choć zajmuje sporą powierzchnię, nie jest aż tak wyrazisty jak Ngauruhoe. Jest najniższy, ma niecałe 2 tyś m n.p.m. To właśnie jeden z jego kraterów, Te Maari położony na północnych zboczach wybuchł w 2012 roku, rozrzucając popiół po okolicy, który dotarł nawet do miejscowości oddalonych o 200 km. Kamienie, które zostały wyrzucone podczas wybuchu uderzyły w pobliską chatę Ketetahi, niszcząc łóżko, dach i podłogę. Na szczęście nikt tego dnia w chacie się nie znajdował. Na miesiąc przed tym wybuchem pod górą były notowane małe trzęsienia ziemi, ale nie zanotowano wzmożonej aktywności wulkanicznej. Do tej pory w okolicy wybuchu unoszą się toksyczne opary, które można zobaczyć udając się na szlak Tongariro Crossing.

Jeśli chcecie zobaczyć film pokazujący wybuch w 2012 roku kliknijcie tutaj:

Ngauruhoe

96 (48)

Ngauruhoe choć wygląda jak oddzielny wulkan, to w rzeczywistości jest najmłodszym strożkiem całego kompleksu Tongariro. Charakteryzuje się tym, że jego zbocza są bardzo symetryczne. Dzięki tak imponującym kształtom zasłużył sobie zaszczytne miejsce w trylogii Władcy Pierścieni. To właśnie on przedstawia sławną górę przeznaczenia. Podczas wycieczki do wnętrza jego krateru można poczuć żyjący wulkan – w powietrzu unoszą się opary siarki wydobywające się z krateru. Od 1875 wulkan ten jest w uśpieniu.

Ruapehu

96 (47)

Największa góra na wyspie północnej 2,797 m wysokości, posiada 5 mniejszych kraterów, 6 szczytów i wiecznie zalega tu śnieg. W 2007 wzmożoną aktywność pojawiła się w jeziorze kraterowym (Crater Lake), z którego wypłynęły potoki wody i błota, docierając do stoków narciarskich, nie powodując jednak większych szkód. Do krateru prowadzi nieznakowana ścieżka, przeznaczona dla wytrawnych turystów. Znajdujące się tak siarkowe jezioro zmienia swój kolor w zależności od aktywności.  W 2016 roku przez kilka miesięcy do momentu pisania tego tekstu (czerwiec) wulkan znowu się zaczął odzywać. To właśnie pod tym jeziorem znajduje się najaktywniejsza część wulkanu. Jego status aktywności z koloru zielonego został zmieniony na kolor żółty.

Jeśli jesteście bardzo ciekawi to klikając tutaj  możecie sprawdzić ostatnią aktywność każdego z wulkanów.

%d bloggers like this: